Eski Toprak insanlar..

Bir başka oluyor eski toprak insanlar.. Eski toprak insanların muhabbeti bile bir başka oluyor.. Örnek alınası kişilikleri, mücadelesi, dinçliği ile nerden esinlendim bu konuyu açma sebebine geleyim.

Haftada bir gün hariç, her gece işten saat 03:00 sıralarında evime 200 ile 300 m arası uzaklıkta inmekte ve yürümekteyim. Kalan 6 gün içerisinde 2 ile 3 defa yaşlı kağıt, karton toplayan amca bana denk gelmekte ve selam verip o yoluna ben yoluma devam etmekteyiz. Ben evime yorgun, bitkin halde, yaşlı amca maşallah 18 yaşında genç (maşallah)..

Dün yine bana yaşlı kağıtçı amca denk geldi. Hava yağmurluydu, sırtında yine arabası hızlıca ilerlemekte. Yağmurdan kendiside, kağıtlar, kartonlar ıslanıyordu. Dayanamadım tam selam verecekken, yağmurdan ıslanmayan bir evin altında kenara geçmesini istedim. Beni kırmadı ve kenara geçti. Buyur evladım dedi.. Yaşlı amcaya baktım ve hayırdır amca yağmur yağıyor sen ıslanıyorsun, topladıklarında ıslanıyor. Hasta olacaksın, üşüteceksin derken.. Evladım dedi.. işte orda sustum.. Aramızda geçen muhabbet 🙂

Ben bu topladıklarımı eve katıp, bir daha çıkacağım ve gidip hergün olduğu gibi, elimi yüzümü ve güzelce temizlendikten sonra simitleri alacağım ve onları satacağım.

Helal olsun amca, Allah güç kuvvet versin dedim ve yorulmuyormusun, sattığın kartonlar yetmiyormu sana dedim.

Bir evladım var, okutuyorum. Allah’a şükürler olsun elim ayağım tutuyor evladım. Şuan kendimi bırakamam, hayata küsemem, üşenmek kelimesi aklımda yok, yan gelip yatamam. Sen bilirmisin bir laf var “Bügün Allah için ne yaptın” diye. Ben yollara, işyeri önlerine atılan kağıt, karton, plastik, naylon gibi olan atıkları topladım ve daha sonra bir güzel temizlenip simit alıp satmaya gittim. Evladım ve evde yolumu gözleyen ninen için helal para kazanıp, hayır duasını aldım. Şimdi sobayı yakmış beni bekliyordur.

O an tüylerim diken diken olmuştu ve şuan yazarken yine oldu.. Allah sen ve senin gibi düşünen insanlardan razı olsun binlerce amca diyerek, buyur gel amca bir çay katayım içelim beraber dedim. KabUl etmedi, ama sözünü aldık. O an amcayı orada oyalamayıp, kendisine bir dahaki denk gelmemizde biraz daha muhabbet etmek istediğimi söyledim. Bir sen anlatırsın bir ben dedi ve Allah’a emanet ol, hayırlı sabahlar dedi evladım dedi ve yoluna devam etti.

Gerçek şudur ki; kendime çök iyi bir ders çıkardım. Şimdi günümüzde, sabah yataktan kalkmaya mırın kırın ediyoruz. Yemek seçmeler, bakkala markete gitmeye üşenmeler falan, kaldı ki, sadece 10-15 dk. dinlediğim amcanın yaptıkları. Allah cümlemizin sonunu hayırlara vesilese eylesin diyerek şuan burada bitiriyorum, konunun devamı duruma göre gelebilir.

2 Yorum Var

  • şahin Ocak 14, 2016 Reply

    Bu konunun devamını mutlaka okumak isterim 🙄

    • Ersin Ataş Ocak 19, 2016 Reply

      Bende yazmak 😉

Bir Cevap Yazın