baba oğul

Ne Öğrendim Biliyor musun?

Yazıya nerden başlasam diye pek kestiremesemde yazacağım yazının sonunun iyi bir bitiş ile olacağını şimdiden aklımın ucuna gelmekte. Başlayalım o zaman.

2013 Yılı içerisinde Babam 56 yaşında vefat etmiştir. ALLAH mekanını cennet etsin. Nur içinde yatsın inşallah. Küçük yaşlar içerisinde çocuk aklı ile kıymet denilen kavram fazla üstüne düşünülemekte o yaşlarda. Biz büyüklerimizden “Anne ve Babanın kıymetini iyi bil” kelimesini küçük yaşlarda beynimize yerleştirmişiz bir kere. İlerde bu cümleyi kullanan büyüklerimizin ne demek istediğini daha iyi anlıyoruz. Haklılar mı? Tabi ki tartışmasız. Her evladını seven, büyüten ve değer veren anne ve babalarımızın kıymetini elbette bilmeliyiz.

Babamın ve Annemin emekleri ile okudum. Şuan için kendime göre bana uygun meslek edindim. Ben Babam ile birlikte çalışıyordum bir zamanlar. Aklımda kalan o günleri yazmak istedim. Çalıştığımız iş oldukça ağır demir, kaynak üzerine işlerdi. Sabah 08:00 işe başlama saati, 18:00 ise akşam iş bitiş saatidir. Geceleri internete fazla takıldığımdan sabahları kalkmak oldukça zor oluyordu. Saat sabah 06:00’da Babam uyanır evine ekmek almaya giderdi. Hiç unutmadığı bir şey var Aslan Babamın bana simit alırdı. Eve gelir çayı demler, kahvaltı sofrasını hazırlar, tam saat 07:20’de beni uyandırır. Hadi paşam uyanda karşılıklı bir kahvaltı yapalım.

Yukarıdaki satırlarımda sabah kalkmamın zor olduğunu söylemiştim, evet zor oluyordu ama Babamın o sözleri ile zıpkın gibi yataktan kalkar, elimi yüzümü yıkar kahvaltı masasına oturur simidimi ufaktan ufaktan, demlenmiş olan çay ile beraber ufaktan ufaktan yerdim.

Beraber çalışmış olduğumuz işyerinde, öğle yemeği molasında beraber yemek yemeğe çıkardık. Babam bulgur türü yemekleri yiyemiyordu. Midesinden rahatsızdı. Hergün inşallah sulu yemek vardır yine umudu ile giderdik yemek yemeye. Dışardan kendisine yemek siparişi vermeme asla müsade etmezdi. Bırak paran cebinde kalsın, çar çur etme paranı, ilerde lazım olacak sana bunada şükür derdi. Tekrardan ALLAH rahmet eylesin Babam benim.

Babam 2013 yılı içerisinde Annem ile beraber Güle oynaya gitmiş olduğu hastaneden, Mide kanseri olduğu tespit edilmişti. Güle oynaya gitmiş olduğu hastaneden, 1,5 ay içerisinde 6 ameliyat geçirerek vefat etmiştir. Ben şuan oturmuş olduğum evi Babamın bana bıraktığı, yaptırdığı ev içerisinde oturuyor isem, Babam sayesindedir. ALLAH binlerce kez razı olsun.

Babamın hastanede yatmış olduğu dönemler içerisinde. Sürekli ziyaretine gider, Annem ile birlikte Hastane’nin bahçesinde sabahlardık. Zor günlerdi. ALLAH kimsesin başına vermesin böyle bir dert. Ben yokken Annemin Babam ile aralarında geçen diyaloglarda, Annem bizi bırakma bak ha demesi ile, Babamın cevabı ise, olur mu öyle şey daha ben ersinimi evlendiricem, ondan sonra.. “Eğer dedi ben bu hastaneden canlı çıkamazsam, ersini evlendirmez, tüm masraflarını karşılamazsan hakkım helal değildir.”

Kısmet olmadı, babamın benim düğünümü yaptırması kısmet olmadı. Yazarken ara sıra duraklamamak inanın benim için mümkün olmadı. Özet olarak; Babamın evlatlarının geleceği için, evinin huzuru için, hep daha iyi şeyler için neden çırpındığını şuan daha iyi Öğrendim.

4 Yorum Var

  • Enes İLHAN Nisan 18, 2016 Reply

    Off Ersin mahvettin beni gece gece 🙁 Allah rahmet eylesin, babanın mekanı cennet olsun inşAllah.. Gerçekten gözlerim doldu bu yazıyı okurken. Bu o kadar güzel bir yazı ki keşke biz evlatlar olarak elimizden gelenin en iyisini yapabilsek onlar için. Anneninde, babanın da yeri her zaman ayrıdır. Kendimi bu tür durumlara hazırlamaya çalışıyorum ama çok zor gerçekten 🙁 Tekrardan başın sağolsun kardeşim, onlara layık bir evlat olabilmek dileğiyle..

  • Ersin Ataş Nisan 19, 2016 Reply

    Yazarken aynı şekilde bende öyle olmuştum Enes. Hatta yazarken pc başından kalkıp bir hava alıp geri geldim yazmaya devam ettim desem?

    Dua ve iyi dileğin için çok teşekkür ederim kardeşim. Bügün iyi bir haber aldım açıkçası kendimizi o şekilde teselli ederek ilerliyoruz bakalım. Bir daha ki yazacağım yazıda iyi haberi yazar senide haberder eder mim geçerim. 😉

  • Çağrı Mustafa Alkan Haziran 2, 2016 Reply

    Ah be Ersin, benim de doldu gözlerim ama bir yandan da şükrettim anne-babam halen hayatta diye. Allah mekanını Cennet etsin kardeşim.

    • Ersin Ataş Haziran 2, 2016 Reply

      Çok sagolasın Çağrı, Allah sana, ailene ve tüm sevdiklerine sağlıklı uzun ömürler nasip etsin inşallah.

Bir Cevap Yazın